Echt trouw ben ik de laatste tijd niet geweest in het bijhouden van mijn Blog. Het valt me op dat als het niet goed gaat ik behoefte heb aan een uitlaatklep en als het wel goed gaat, tja, dan heb ik zoveel leukers te doen dan een blog bijhouden………….
Bram heeft het 2 maanden echt heel goed gedaan op zijn magic-mix. Helaas aan al het goede komt een eind. Hij ontwikkelde op een goed moment stereotypegedrag of wel Chorea. We hebben overwogen de medicatie er af te halen ivm intoxicatie wat ook dit als gevolg kan hebben, maar dan moet ik toch eerlijk toegeven dat ik liever een Bram heb die wat raar doet dan een Bram vol in de aanvallen dus we gaan voorlopig door.
Helaas komen de aanvallen, de absences en de statussen toch ook weer meer en meer voor. Het is naar en maakt me eerlijk gezegd woest. Het geeft me het gevoel weer bij die muur te zijn beland en hij is nog net zo hard als altijd.......
Ik begin me steeds vaker af te vragen of het niet gewoon Bram is. Vorig jaar gleed Bram ook af in september en belande in oktober in het ziekenhuis. De jaren daarvoor waren ook altijd winter opnames. Ik vraag me steeds vaker af of ik niet met alle rotzooi moet stoppen om weer eens te kijken wie Bram is zonder al die troep.
Met mijn hoofd weet ik dat dat ook niet zinvol is, we hebben Bram jaren zonder medicatie gehad en toen ging het met de epi beduidend slechter dan nu en was zijn leventje eigenlijk 1 lange aanval, maar mijn emoties zeggen: we kappen er mee en zien wel weer waar het schip strand.
Vandaag heb ik hem weer moeten couperen met stesoliet, voor het eerst dit jaar. Ik heb nog met Utrecht gebeld of dat eigenlijk wel kan in combi met Stiripentol (dit middel versterkt nl de werking van de bezo’s), maar kreeg daar geen gehoor. Ik heb gekozen voor een wat lagere dosering dan we gebruikten voor dat we starten met de stiri.
Ik ga steeds kijken bij Bram. Hij ligt daar maar, oogjes open, knipperend en trekkend, niet in slaap…… Wat is nu wijsheid. Normaal zou ik hem nog een dosis geven, maar ja………… Als ik Deventer bel, nemen ze hem weer op, beland hij aan de dormicumpomp en voor je het weet zijn we weer 3 maanden verder………….
zaterdag 20 september 2008
zondag 14 september 2008
druk, druk, druk en nog maals druk......
Het kookboek is naar de drukker, de info voor de posters ook!
Wat een bevalling..... Ik doe het niet alleen, er zijn allemaal mensen die heel hard meewerken, ontzettend lief, maar het blijft een hele kluif, pietsie verkeerd ingeschat misschien. Hopelijk wordt het 'wat' en goed ontvangen.
Nu het ketogeen congres nog want dat is zoals de titel al zegt 'VET' nodig! op 3 en 4 oktober en dan heb ik misschien/hopelijk weer wat tijd voor mijn eigen dingen. Dit soort dingen doen lijkt leuk, maar om het te combineren met ons gezin, is werkelijk hopeloos.........
Het loopt nog geen storm met aanmeldingen, vind ik persoonlijk wat teleurstellend, maar misschien valt het nog mee. We hebben nog heel even.........
Binnenkort dus weer een update en meer informatie over ons en Bram natuurlijk.........
Wat een bevalling..... Ik doe het niet alleen, er zijn allemaal mensen die heel hard meewerken, ontzettend lief, maar het blijft een hele kluif, pietsie verkeerd ingeschat misschien. Hopelijk wordt het 'wat' en goed ontvangen.
Nu het ketogeen congres nog want dat is zoals de titel al zegt 'VET' nodig! op 3 en 4 oktober en dan heb ik misschien/hopelijk weer wat tijd voor mijn eigen dingen. Dit soort dingen doen lijkt leuk, maar om het te combineren met ons gezin, is werkelijk hopeloos.........
Het loopt nog geen storm met aanmeldingen, vind ik persoonlijk wat teleurstellend, maar misschien valt het nog mee. We hebben nog heel even.........
Binnenkort dus weer een update en meer informatie over ons en Bram natuurlijk.........
zondag 17 augustus 2008
Ketogeen dieet
ontbijt
lunch
avondeten
In mijn berichten heb ik het vaak over het dieet. De meesten weten zolangzamerhand wel dat het om een erg vet dieet gaat. De gedachte is dan ook dat het vast erg onsmakelijk moet zijn.
Ik denk dat niets minder waar is. Bram eet heerlijke dingen, met de lekkerste ingredienten en de vetten zijn over het algeeen gewoon verstopt!
Voor het ketogeen congres ben ik foto's aan het verzamelen van verschillende maaltijden, ik zal er hier ook wat plaatsen.
In mijn berichten heb ik het vaak over het dieet. De meesten weten zolangzamerhand wel dat het om een erg vet dieet gaat. De gedachte is dan ook dat het vast erg onsmakelijk moet zijn.
Ik denk dat niets minder waar is. Bram eet heerlijke dingen, met de lekkerste ingredienten en de vetten zijn over het algeeen gewoon verstopt!
Voor het ketogeen congres ben ik foto's aan het verzamelen van verschillende maaltijden, ik zal er hier ook wat plaatsen.
zondag 10 augustus 2008
Bram zit nu 2 maanden op de stiripentol
Hij gebruikt de Stiripentol in combi met een lage ratio op het dieet (2:1) en de NVS. Wat het 'm doet weet ik niet, maar we houden het zo!
Ik kan niet anders zeggen dan dat het momenteel erg goed met hem gaat. Het gevaar zit hem in het feit dat het wel eerder goed met Bram ging, maar dat hij daarna weer volledig onderuit ging en in een nog diepere grot weer tevoorschijn kwam, als je het al tevoorschijn komen mag noemen. Maar hoe dan ook, wij hebben een goeie twee maanden achter de rug.
Om jullie een indruk te geven aan de hand van de aanvalsregistratie die wij bijhouden (dat deden we voor het NVS onderzoek): In oktober, november, net voor de status opname in dec., had Bram gemiddeld genomen per dag, ontelbare absences vaak zoveel en lang dat er sprake was van korte statussen (makkelijk ½ uur tot een uur, maar vaak ook langer), 5 kleine aanvallen (meerdere knikjes achter elkaar als salaamkrampen) 6 medium aanvallen ( salaam gevolgd door volledig wegvallen van spanning), 9 secondair gegeneraliseerde TC’s en veel momenten dat we ons afvroegen of hij überhaupt wel thuis was.
In juni en juli (jl.) had hij gemiddeld 1 TC (secondair gegeneraliseerd) per vier dagen, 1 kleine aanval per dag en 1 medium per vijf dagen. Wel heeft hij nog erg veel absences en die zijn gevaarlijk want er zit een stuk dwangmatigheid in om een aanval op te wekken en als je niets doet dan lukt dat ook!
Bram kan bv moeilijk met ons aan tafel mee eten omdat hij met zijn ogen niet van de lampen af kan blijven, of ze nu aanstaan of niet…….
Ook als je hem een hele dag op sleeptouw neemt weet je dat er die zelfde dag of de dag daarna toch meer onrust zit. Je moet dan van goeden huize komen om hem voldoende af te kunnen leiden om niet een mega aanval te krijgen, dat is nog hard werken, maar lang leven onze wandelende PGB’er.
Aan de buitenkant is het dus heerlijk, een EEG verwacht ik wel verbetering van, maar toch ook nog veel activiteit gezien de absences.
Maar wat levert het behalve een fijn gevoel op: Ik denk nog steeds dat het ieder moment weer los kan barsten, zelf bescherming, maar toch wen je er aan en is het leven makkelijker. Bram is heel allert voor zijn doen en geniet van de aandacht die hij krijgt en met name van zijn broertje en zusje. Ook op het KDC merk ik dat ze meer energie hebben iets met hem te doen, je krijgt gewoon meer terug.
Verder zijn er een aantal vaardigheden bijgekomen/ terug gekomen. In zijn stoel slaat hij zijn ene of andere enkel op zijn knie en zit als een echt mannetje in zijn stoel, heel relaxed. Hij zoekt de heletijd contact door zijn hand naar je gezicht te brengen. Als er dan een goeie blaas-scheet volgt, maak je hem heel gelukkig.
Bram is van af de dag dat de epi kwam de functionaliteit van links verloren. Het bewoog wel mee, maar totaal doelloos. Nu pakt en voelt hij alles met links. Zijn grip wordt steeds steviger en de coördinatie ook en knijpt daarbij behoorlijk in je gezicht.
Sinds vorige week pakt hij ook over van de ene naar de andere hand en weer terug. Alles wat hij pakt is erg leuk om met een grote zwieper van zich af te gooien en ook weer op te zoeken. Op een gladde vloer weet hij een behoorlijke cirkel te behappen en draait en schuift dan ook rondjes op zijn rug. Hij klapt weer in zijn handjes, drinkt uit een beker en is de hele dag in beweging, trekt gekke bekken (een normale foto is er zelden meer bij, heerlijk heerlijk!
Ik kan niet anders zeggen dan dat het momenteel erg goed met hem gaat. Het gevaar zit hem in het feit dat het wel eerder goed met Bram ging, maar dat hij daarna weer volledig onderuit ging en in een nog diepere grot weer tevoorschijn kwam, als je het al tevoorschijn komen mag noemen. Maar hoe dan ook, wij hebben een goeie twee maanden achter de rug.
Om jullie een indruk te geven aan de hand van de aanvalsregistratie die wij bijhouden (dat deden we voor het NVS onderzoek): In oktober, november, net voor de status opname in dec., had Bram gemiddeld genomen per dag, ontelbare absences vaak zoveel en lang dat er sprake was van korte statussen (makkelijk ½ uur tot een uur, maar vaak ook langer), 5 kleine aanvallen (meerdere knikjes achter elkaar als salaamkrampen) 6 medium aanvallen ( salaam gevolgd door volledig wegvallen van spanning), 9 secondair gegeneraliseerde TC’s en veel momenten dat we ons afvroegen of hij überhaupt wel thuis was.
In juni en juli (jl.) had hij gemiddeld 1 TC (secondair gegeneraliseerd) per vier dagen, 1 kleine aanval per dag en 1 medium per vijf dagen. Wel heeft hij nog erg veel absences en die zijn gevaarlijk want er zit een stuk dwangmatigheid in om een aanval op te wekken en als je niets doet dan lukt dat ook!
Bram kan bv moeilijk met ons aan tafel mee eten omdat hij met zijn ogen niet van de lampen af kan blijven, of ze nu aanstaan of niet…….
Ook als je hem een hele dag op sleeptouw neemt weet je dat er die zelfde dag of de dag daarna toch meer onrust zit. Je moet dan van goeden huize komen om hem voldoende af te kunnen leiden om niet een mega aanval te krijgen, dat is nog hard werken, maar lang leven onze wandelende PGB’er.
Aan de buitenkant is het dus heerlijk, een EEG verwacht ik wel verbetering van, maar toch ook nog veel activiteit gezien de absences.
Maar wat levert het behalve een fijn gevoel op: Ik denk nog steeds dat het ieder moment weer los kan barsten, zelf bescherming, maar toch wen je er aan en is het leven makkelijker. Bram is heel allert voor zijn doen en geniet van de aandacht die hij krijgt en met name van zijn broertje en zusje. Ook op het KDC merk ik dat ze meer energie hebben iets met hem te doen, je krijgt gewoon meer terug.
Verder zijn er een aantal vaardigheden bijgekomen/ terug gekomen. In zijn stoel slaat hij zijn ene of andere enkel op zijn knie en zit als een echt mannetje in zijn stoel, heel relaxed. Hij zoekt de heletijd contact door zijn hand naar je gezicht te brengen. Als er dan een goeie blaas-scheet volgt, maak je hem heel gelukkig.
Bram is van af de dag dat de epi kwam de functionaliteit van links verloren. Het bewoog wel mee, maar totaal doelloos. Nu pakt en voelt hij alles met links. Zijn grip wordt steeds steviger en de coördinatie ook en knijpt daarbij behoorlijk in je gezicht.
Sinds vorige week pakt hij ook over van de ene naar de andere hand en weer terug. Alles wat hij pakt is erg leuk om met een grote zwieper van zich af te gooien en ook weer op te zoeken. Op een gladde vloer weet hij een behoorlijke cirkel te behappen en draait en schuift dan ook rondjes op zijn rug. Hij klapt weer in zijn handjes, drinkt uit een beker en is de hele dag in beweging, trekt gekke bekken (een normale foto is er zelden meer bij, heerlijk heerlijk!
Bij de revalidatie arts hebben we aangestuurd (en echt moeten aandringen, het was nl echt niet nodig) op een scoliose foto om een nul meting te hebben. Het resultaat is dat we in september naar de orthopedisch chirurg moeten om te overleggen wat we met die rug moeten, het is een lelijke S.
Bram zijn voeten waren lelijk gaan spitsen door al dat apathische van de afgelopen tijden, maar komen alweer redelijk in het gareel met spalken. Hij begint het zelfs leuk te vinden in de statafel en voor transfers kunnen we hem prima laten staan, dat is toch van minder diep tillen……….29 kilo is een hele massa.
Zijn vakantie is goed gegaan en hij heeft leuke dingen gedaan. Hij ziet er goed uit, heeft een goeie kleur, iets te veel spek (maar dat is wel heel lekker na jaren zo’n spillie willie gehad te hebben), groeit als kool en is voor het eerst sinds lange tijd echt gelukkig!
......................... en als Bram gelukkig is, dan ben ik het ook!!
vrijdag 8 augustus 2008
A en B !!!!!!
Na een strefkamp van elkedag van 9 tot 12 zwemmen, zwemmen en nog eens zwemmen.........
Nooit meer naar het Borgelerbad, nooit meer vogelen met de andere kinderen op onmogelijke tijden, nooit meer in dat warme hok, nooit meer : ik wil niet zwemmen, nooit meer de ergernis van het kralen reigen en dromen ipv opletten wat de badmeester zegt, nooit meer zwemles!!!!!!!!!!!!
Josephine heeft haar A en B!
zondag 3 augustus 2008
Terug van weg geweest!
Ons huisje (met die hele lange boom er voor) in Beynac en het uitzicht.......
Drie generaties ..............
Zwemmen bij Oma.........
Wij zijn weer in de Dordogne geweest, zonder Bram, met zijn vieren. Het was fijn om de andere kinderen de onverdeelde aandacht te geven. We hadden een heerlijk huis, midden in het dorp en vlak bij Oma. ’s Ochtends iets doen en ’s middags zwemmen bij Oma. Het was heerlijk relaxed en zonder zorgen, het was fijn niet te hoeven sjouwen, te koken en te zorgen voor Bram, maar zoals het nu gaat met Bram, hoop ik wel iig nog 1 vakantie met hem te mogen beleven!
Bram heeft het goed gehad hoor. Eerst heeft hij bij Lina gelogeerd, dus dat betekend zo ie zo lekker veel wandelen en dat is natuurlijk 1 van bram’s grote favorieten. Verder is hij mee geweest naar de camping van Duinrel, in de caravan, wat blijkbaar heel goed ging. Goed om te weten!
Vervolgens is hij opgehaald in Gorssel om ook nog een weekje naar Famke en Rochus te gaan in Groningen. Weer allerlei activiteiten, dagje Schiermonnikoog, logeren in Arnhem, etc. Volgens mij 2 weken hoopjes plezier en aandacht. Zondag werd er dan ook heel lux een lekker gekleurd en vrolijk mannetje afgeleverd aan huis!
zondag 20 juli 2008
Max is jarig en bouwt eindelijk zijn eigen kapla!
De dag voor vertrek nog een hoop verjaardagsbezoek, want dit keer konden wij het niet over laten waaien. Vorig jaar hadden we van alles beloofd, maar niets waar gemaakt, dus dit jaar moest het echt anders en gelukkig is dat gelukt!
Max wilde Kapla en dat heeft hij gekregen en is direct aan de slag gegaan. Achter Bram de eerste toren en de trotse architect van een bewoonde brug!
Bram vond het heerlijk op bed de cadeautjes uitpakken, de sfeer, de gezelligheid!
Het feestje vond hij lastiger, de drukte was enorm, 5 families over de vloer, betekend in dit geval 13 kinderen, nog 3 van ons er bij en er is 16 kinderen in de leeftijd 0 tot 10 jaar :0 !
Bram kreeg aanvallen en die hebben we lekker in bed gelegd. Hij heeft geslapen en gespeeld op zijn eigen plekje en gelukkig knapte hij weer helemaal op.
Dat blijft toch eng. Telkens als hij aanvallen heeft ben ik zo bang dat het weer voorbij is, dat hij dan weer gaat glijden..............
donderdag 17 juli 2008
zaterdag 12 juli 2008
Max was jarig op school!
Donderdag ging Max trakteren. Hij is in de zomervakantie jarig, vandaar! We hebben apenrotsen gemaakt en hij was er zelf heel tevreden over. Toen ik ’s avonds eindelijk in bed lag om 12:30 bedacht ik me dat ik eigenlijk niet had geteld hoeveel kindjes er in de klas zaten, dus weer uit bed, even tellen, kwam ik er 3 tekort!!!!!!!!!!!! Dus de pannen weer uit de kast, bah……… Het is gelukkig allemaal goed gekomen!
En nu is het echt tijd voor vakantie
En nu is het echt tijd voor vakantie
donderdag 10 juli 2008
Direct een drukke week…….
Maandag gesprek met de diëtiste van het WKZ
Dinsdag ochtend foto’s voor de scoliose, ’s middags polibezoek bij de KA, meten en wegen, oren en longen, keel en welbehagen. Vervolgens nog bloedprikken, 6 buisjes en geen kik gegeven, stoere vent! ’s Middags door naar het spalkenspreekuur in Zwolle.
Bram groeit en groeit maar door. Hij is nu inmiddels 1:30 meter en weegt 27,8 kg!!
Woensdag ochtend naar het Lantaarntje voor de passing van de orthese voor op de fietsvoorzienning. We gaan het zien, hij zit er best goed in, maar of ik heel erg enthousiast ben, ik weet het niet……….
Het maken van een gipsafdruk van Bram zijn bibsen!
Dinsdag ochtend foto’s voor de scoliose, ’s middags polibezoek bij de KA, meten en wegen, oren en longen, keel en welbehagen. Vervolgens nog bloedprikken, 6 buisjes en geen kik gegeven, stoere vent! ’s Middags door naar het spalkenspreekuur in Zwolle.
Bram groeit en groeit maar door. Hij is nu inmiddels 1:30 meter en weegt 27,8 kg!!
Woensdag ochtend naar het Lantaarntje voor de passing van de orthese voor op de fietsvoorzienning. We gaan het zien, hij zit er best goed in, maar of ik heel erg enthousiast ben, ik weet het niet……….
Het maken van een gipsafdruk van Bram zijn bibsen!maandag 7 juli 2008
Vakantie in Groningen
Bram is uit logeren geweest bij Famke en Rochus. Een heuse vakantie, samen met een ander PGB-kindje van hen.
Het was leuk om Bram nou eens helemaal tip top af te leveren. Hij is wezen kamperen, heeft veel gefietst en is ook bij de varkens op bezoek geweest op een varkensboerderij. Wie het niet weet kan het wel raden, hij knort wat af!
Het was leuk om Bram nou eens helemaal tip top af te leveren. Hij is wezen kamperen, heeft veel gefietst en is ook bij de varkens op bezoek geweest op een varkensboerderij. Wie het niet weet kan het wel raden, hij knort wat af!
Het was duidelijk dat Bram genoten heeft. Hij was dood moe. Bij terugkomst moest hij meteen door naar een verjaardag en ik denk dat dat hem even teveel is geworden. Direct een paar aanvallen. Het heeft even geduurd om weer bij te komen, maar ons mannetje is er weer!
woensdag 2 juli 2008
Het Eftelinghotel!
Afgelopen weekend zijn wij naar het Eftelinghotel en natuurlijk ‘de Efteling’ geweest! Het was ontzettend leuk, we hebben allemaal genoten!
Bram is in een hoop attracties geweest, hier de zweefmolen, maar hij is zelfs in de vogelrok geweest!
Wij waren met nog een stel, ook met 3 kinderen, ook met een Bram ;-) Het was erg gezellig!
Het hotel is een aanrader, het is echt alleen maar leuk! De Efteling is en blijft leuk, wij hoeven echt niet naar EuroDisney, wat een feest, ik zou er elk weekend kunnen vertoeven…….
woensdag 25 juni 2008
Stiripentol? NVS? Het ketogeen dieet? Het weer? Het moment? De hele combi?
Het is weer een tijd geleden dat ik schreef. Deels omdat het gewoon druk is, deels omdat als het best goed gaat het goden verzoeken lijkt als je opschrijft dat het ook goed gaat…………..
Bram is gestart met een nieuw medicijn. Het heet Stiripentol en is een zogenaamd weesgeneesmiddel. Dit betekend dat het nog niet officieel geregistreerd staat en alleen bij ziekenhuis apotheken te verkrijgen is.
Er is wel onderzoek naar gedaan en ook bij kinderen is het uitgetest (met name kinderen met het syndroom van Dravet, wat een erfelijke ziekte is die de zelfde soort epi kan geven als Bram heeft).
Op het internet hebben we stukken gevonden over het testen van dit medicijn en jammer is dat alle dieren (die overigens genoemd worden met aantallen en soort) niet eens bedankt worden voor hun leven dat ze toch voor dit medicijn hebben moeten geven, dus laat ik dat maar bij deze doen.
Het is cru dat er zoveel beesten moeten sterven voor onderzoek naar nieuwe medicatie, maar zonder dat onderzoek was het medicijn er niet geweest en laat Stiripentol nou lijken te werken voor Bram………………
Het is vroeg dag, Bram heeft eerder goed gereageerd op een medicijn en na drie / vier maanden kunnen we pas een beetje gematigd positief zijn. Toch kunnen ze ons deze gezellige dagen niet meer afnemen. Bram is beslist niet aanvalsvrij, maar dat houd ons allert, zal ik maar zeggen. Uit ervaring weet ik dat het gat anders wel heel diep kan worden…………….
Maar Bram is gezellig, bijzonder vrolijk en geniet veel meer van het leven dan wij hem in lange tijd (achterelkaar) hebben zien doen. Het stomme staren om een aanval op te wekken doet hij nog steeds, maar veel minder vaak mond het uit in een TC. Ook merken we dat als hij een slechte dag heeft hij best de volgende dag weer helemaal boven Jan kan zijn. Dat is nieuw en went maar langzaam en toch ook weer heel snel.
Zo had hij dit weekend echt een slechte dag, 8 TC’s en een hoop korte aanvallen. De angst sloeg alweer toe,:daar gaan we weer.................
Meestal een teken dat hij volledig zal afglijden en in een status beland. Maar nee, hij is nu instaat om de volgende dag gewoon met een schone lij te beginnen!
Is het de stiripentol? Is het de NVS? Is het de combi? Ik weet het niet en het maakt me ook niets uit, Bram gaat nu lekker en daar zijn we blij en tevreden mee…………………
Bram is gestart met een nieuw medicijn. Het heet Stiripentol en is een zogenaamd weesgeneesmiddel. Dit betekend dat het nog niet officieel geregistreerd staat en alleen bij ziekenhuis apotheken te verkrijgen is.
Er is wel onderzoek naar gedaan en ook bij kinderen is het uitgetest (met name kinderen met het syndroom van Dravet, wat een erfelijke ziekte is die de zelfde soort epi kan geven als Bram heeft).
Op het internet hebben we stukken gevonden over het testen van dit medicijn en jammer is dat alle dieren (die overigens genoemd worden met aantallen en soort) niet eens bedankt worden voor hun leven dat ze toch voor dit medicijn hebben moeten geven, dus laat ik dat maar bij deze doen.
Het is cru dat er zoveel beesten moeten sterven voor onderzoek naar nieuwe medicatie, maar zonder dat onderzoek was het medicijn er niet geweest en laat Stiripentol nou lijken te werken voor Bram………………
Het is vroeg dag, Bram heeft eerder goed gereageerd op een medicijn en na drie / vier maanden kunnen we pas een beetje gematigd positief zijn. Toch kunnen ze ons deze gezellige dagen niet meer afnemen. Bram is beslist niet aanvalsvrij, maar dat houd ons allert, zal ik maar zeggen. Uit ervaring weet ik dat het gat anders wel heel diep kan worden…………….
Maar Bram is gezellig, bijzonder vrolijk en geniet veel meer van het leven dan wij hem in lange tijd (achterelkaar) hebben zien doen. Het stomme staren om een aanval op te wekken doet hij nog steeds, maar veel minder vaak mond het uit in een TC. Ook merken we dat als hij een slechte dag heeft hij best de volgende dag weer helemaal boven Jan kan zijn. Dat is nieuw en went maar langzaam en toch ook weer heel snel.
Zo had hij dit weekend echt een slechte dag, 8 TC’s en een hoop korte aanvallen. De angst sloeg alweer toe,:daar gaan we weer.................
Meestal een teken dat hij volledig zal afglijden en in een status beland. Maar nee, hij is nu instaat om de volgende dag gewoon met een schone lij te beginnen!
Is het de stiripentol? Is het de NVS? Is het de combi? Ik weet het niet en het maakt me ook niets uit, Bram gaat nu lekker en daar zijn we blij en tevreden mee…………………
zondag 22 juni 2008
.jpg)
.jpg)
vrijdag 20 juni 2008
Anekdote:
Als de kinderen gaan slapen, dan lees ik vaak voor in het bed van Bram. Gewoon voor de gezelligheid!
Momenteel lezen we Pippi. Het hoofdstuk wat we aan het lezen waren sloot af met een Pippi die ging slapen en zoals Pippi dat doet, met haar voeten op haar hoofdkussen.
De volgende morgen ging Max vast naar de kamer van Bram terwijl ik zijn ontbijt aan het maken was en die begint toch te lachen……. Mamma, kom snel kijken…………..
Zie je wel dat Bram mee luistert met het boek over Pippi……….. Hij ligt nu ook met zijn voeten op z’n kussen, kijk maar!!!!
Momenteel lezen we Pippi. Het hoofdstuk wat we aan het lezen waren sloot af met een Pippi die ging slapen en zoals Pippi dat doet, met haar voeten op haar hoofdkussen.
De volgende morgen ging Max vast naar de kamer van Bram terwijl ik zijn ontbijt aan het maken was en die begint toch te lachen……. Mamma, kom snel kijken…………..
Zie je wel dat Bram mee luistert met het boek over Pippi……….. Hij ligt nu ook met zijn voeten op z’n kussen, kijk maar!!!!
zondag 8 juni 2008
Vandaag zijn wij naar de CliniClowns geweest. Het was bloedje heet, maar mocht de pret niet drukken. Het hele gezin compleet op weg naar Busloo.
Het was heel rustig, weinig auto's op de parkeerplaats en toen we de grote tent in liepen, ook bijzonder weinig mensen.............
Ik dacht direct, wat sneu, zo'n kleine opkomst......
Maar niets was minder waar. We gingen opreis door de zintuigen en dat doe je in 4 kleine groepjes zodat het overzichtelijk is en voor iedereen leuk!
Het was echt geweldig, stuk voor stuk hebben de kinderen genoten en wij ook!
Dus als jullie overwegen iets te doen of te doneren voor een goeddoel, houd de CliniClowns in gedachten, ze maken een hoop kindjes blij en doen heel bijzonder werk!
PS. of dat meisje mijn zusje is? Nee, maar had wel gekund, of niet dan???
Het was heel rustig, weinig auto's op de parkeerplaats en toen we de grote tent in liepen, ook bijzonder weinig mensen.............
Ik dacht direct, wat sneu, zo'n kleine opkomst......
Maar niets was minder waar. We gingen opreis door de zintuigen en dat doe je in 4 kleine groepjes zodat het overzichtelijk is en voor iedereen leuk!
Het was echt geweldig, stuk voor stuk hebben de kinderen genoten en wij ook!
Dus als jullie overwegen iets te doen of te doneren voor een goeddoel, houd de CliniClowns in gedachten, ze maken een hoop kindjes blij en doen heel bijzonder werk!
PS. of dat meisje mijn zusje is? Nee, maar had wel gekund, of niet dan???
vrijdag 30 mei 2008
een week om nooit te vergeten..............??!!!
Ik vraag mijn kinderen voor ze gaan slapen altijd: wat was het stomste vandaag? En wat was het leukste? Dit heeft tot gevolg dat ik regelmatig te horen krijg ergens midden op de dag: ‘dit is een hele stomme dag mam’ of ‘dit is echt wel een leuke dag mam’
Nou, ik heb deze week een hele stomme week!! Tjonge jonge, en ik moet nog een hele dag………….
Maandag: om 10 uur een passing met de welzorg ivm een zitschaal passing, ook wel orthese genoemd. Om 12 uur waren we nog niet klaar, dus snel de kids gehaald voor de lunch. De man was trots op zijn werk, maar ik had er niet echt veel vertrouwen in. Ik zou Bram dan terug brengen naar het lantaarntje en Lina zou met hem gaan zwemmen. Stress om alles op tijd te krijgen, maar ok, dat is niet vreemd en daarna kwam de rust weer……….
Dinsdag: om 15:00 een passing in zwolle van de ‘horse’ een loophulpmiddel voor kids die niet kunnen lopen. Kinderen bleven over en zouden om ½ 4 door Lina opgevangen worden, dus om 14:00 naar het lantaarntje getogen. Onderweg werd ik gebeld of ik eerder kon komen, ze hadden een fout gemaakt in de planning. Nou geen probleem zou je denken, ik was toch vroeg. Op het lantaarntje een hele discussie over medicatie. Als Bram een wijziging heeft in de medicatie moet dat schriftelijk met een formulier gemeld worden. Omdat wij nog al eens veranderen zijn dat inmiddels al een hoop papiertjes. Nu ging er wat af, dus zou je denken, pak het desbetreffende papiertje, zet er op vervallen dd, etc. en laat het mij tekenen…….. Nee, stel je voor dat is te simpel. Nee, wederom een nieuw papiertje, AA Alvares Vega, 16/12/1998, warande 2, 721…… enz. enz. een hele lijst. Wat kan ik me daar over opwinden en dan denkt de groepsleiding dat ik weer boos ben op hen, ahhhggggghhh……
Dus toch nog laat in Zwolle, waren de mensen nog niet gearriveerd. Wachten wachten wachten en ja hoor, daar kwamen ze. Hadden ze niet het juiste model voor Bram! Met moeite hem in zo’n te kleine Horse geperst. Bram vond het interessant, maar tja, daar sta je dan. Zij verwachten dat hij direct naar de gang zou hobbelen, ik hoopte dat hij een been zou optillen… Het laatste gebeurde. Hierop vroeg de Fysio, wat denk je??? Is het wat????
Tja, daarvoor ben ik daar, voor advies!!!!!!!!!!!
Als een speer naar huis om Joosje op te halen voor zwemles. Kids omgewisseld, Bram bij Lina, Joos bij mij in de auto en natuurlijk waren wij veel te laat in het zwembad.
Na de zwemles maar patat gehaald, vergeet ik een stoeprand te nemen en kieper zo de snackbar binnen op mijn snufferd. Broek kapot, knie kapot, telefoon aan gruzzels, geld over die vieze vloer……………auw!
Thuis mank, maar weer wat rustiger, zitten we patat te eten, breekt mijn kies af. De kies waar ik al 2 x een uur voor bij de tandarts had gezeten, Ggggrrrrrrr……..
Woensdag: Niets geplanded, alleen thee in de tuin bij een vriendinnetje, lina moest ’s middags naar de tandarts, maar met zo’n relaxte dag moest dat kunnen. Vraagt Lina bij het aankleden, kom eens kijken, Bram heeft gekke bloedspikkels op zijn onderbenen…………
Kijken, bus afbellen, kids naar school, WKZ bellen voor overleg. Er is niemand die me te woord kan staan en ik moet naar de huisarts die dan vervolgens wel contact op mag nemen met het WKZ ??????? die huisarts weet nauwelijks wie we zijn.
Deventerziekenhuis gebeld en die belt terug. Tja en dan maar wachten en inderdaad na een uur: we mochten komen om ½ 11. In de auto, op naar het DZ. Aldaar nog eindeloos gewacht en iets voor de andere kids geregeld, maar op een goed moment waren we toch aan de beurt.
Bekeken, bloed onderzoek, urine onderzoek (heb zelf gekatheteriseerd want dat mag de verpleging niet??) en op naar de röntgen. We hadden nog een scoliose foto op het verlanglijstje staan en omdat we toch moesten wachten op de uitslagen, dat ook maar even gedaan. Bij de röntgen waren ze ons even fijntjes vergeten dus pas om drie uur aan de beurt. Bram had inmiddels al 3 TC’s achter elkaar van de tl verlichting op de gang, dus die lag muis stil. Daar door kon ik meekijken met de foto’s en ik was niet blij met wat ik zag. Hij had een werkelijke ‘S’ in zijn rug terwijl hij met allemaal wiggen kaars recht lag………
Uitslagen leverde geen verklaring op dus onverrichter zake waren wij om 4 uur thuis. Als de spikkels blijven komen moeten we vrijdag terug komen. Kids werden gelukkig thuis gebracht, want Lina was naar de tandarts en dus vrij. WKZ nog wel even gesproken, bram in een koud bad om wat af te koelen, koken en de dag zat er op…..
Donderdag: Kids naar school en zelf achter Bram aan om het school feest te vieren in een plaatselijke speeltuin. Op het luchtkussen, schommelkuip en in de zandbak. Toen brak de donder en bliksem los en ben ik met Bram huis waards getogen om de anderen van school te halen en een rolstoel passing te doen. Lina was er gelukkig ook en die heeft Max weer naar school gebracht want het duurde allemaal wat langer. Gelukkig verder niet zo veel want inmiddels strompel ik nogal door die stomme val op mijn knie op dinsdag. Wel was ik zo snugger om bij het achteruitrijden op de oprit, Lina’s auto te schampen en dus te beschadigen… kon er ook nog wel even bij………
Vrijdag (en gelukkig bijna weekend): Nu was Lina er weer niet, maar gelukkig gewoon echt vrij en dus geen calamiteiten van haar kant. Wekker vroeg gezet om geen ge-stress te hebben bij het klaarmaken van de kids. Iedereen werkte mee en alles ging van een leien dakje.
En toen kwam die %$#@@%^**^&%%^bus van Bram niet opdagen……. Ik bellen, nou we zijn er in 10 minuten. De school opgebeld want Joos ging op schoolreisje, dat ze ietsje later zou komen en dat was geen probleem. Na 25 minuten kwam de bus en ik ben echt uit mijn plaat gegaan. Ik had in die tijd drie keer op en neer kunnen rijden om joosje te brengen. Toen de chauffeur het ook nog afschoof op andere ouders die te laat waren, werd ik echt gemeen, ben er niet trots op, maar ik had het zooooooooooo gehad.
Kids in de auto en snel naar school. Max in de klas en toen Joos… haar klasje was al weg. Als en speer in de auto, op naar de molen, het doel van de reis. Komen we daar, is er geen sterveling. Helemaal niemand. Ik begon enorm te twijfelen of we wel de juiste molen hadden, maar kon me ook geen andere molen bedenken…. Naar de molenaar en idd er kwam een klas maar die was eerst naar het ooievaarsdorp getogen. Ik moest ook nog naar die vervloekte tandarts voor mijn kapotte kies!!! Toen heb ik mijn kleine meisje, die haar eerste schoolreisje had bij een stokoude enge molenaar achter gelaten op een paaltje en ben huilend, nee eigenlijk brullend weg gereden……… O, ik voelde me zo naar en zo klein en zo slecht en ik wilde het de hele week echt zo goed doen…………….
De tandarts is nog gelukt, het spalkenspreekuur ook nog, zwemles ook nog (Bram heeft gewoon van 3 tot ½ 7 geslapen na een dikke TC) en zelfs de boodschappen voor het eerst deze week……….
Wat ben ik blij dat het nu weekend is, zo’n week wil ik nooit meer……………….
Nou, ik heb deze week een hele stomme week!! Tjonge jonge, en ik moet nog een hele dag………….
Maandag: om 10 uur een passing met de welzorg ivm een zitschaal passing, ook wel orthese genoemd. Om 12 uur waren we nog niet klaar, dus snel de kids gehaald voor de lunch. De man was trots op zijn werk, maar ik had er niet echt veel vertrouwen in. Ik zou Bram dan terug brengen naar het lantaarntje en Lina zou met hem gaan zwemmen. Stress om alles op tijd te krijgen, maar ok, dat is niet vreemd en daarna kwam de rust weer……….
Dinsdag: om 15:00 een passing in zwolle van de ‘horse’ een loophulpmiddel voor kids die niet kunnen lopen. Kinderen bleven over en zouden om ½ 4 door Lina opgevangen worden, dus om 14:00 naar het lantaarntje getogen. Onderweg werd ik gebeld of ik eerder kon komen, ze hadden een fout gemaakt in de planning. Nou geen probleem zou je denken, ik was toch vroeg. Op het lantaarntje een hele discussie over medicatie. Als Bram een wijziging heeft in de medicatie moet dat schriftelijk met een formulier gemeld worden. Omdat wij nog al eens veranderen zijn dat inmiddels al een hoop papiertjes. Nu ging er wat af, dus zou je denken, pak het desbetreffende papiertje, zet er op vervallen dd, etc. en laat het mij tekenen…….. Nee, stel je voor dat is te simpel. Nee, wederom een nieuw papiertje, AA Alvares Vega, 16/12/1998, warande 2, 721…… enz. enz. een hele lijst. Wat kan ik me daar over opwinden en dan denkt de groepsleiding dat ik weer boos ben op hen, ahhhggggghhh……
Dus toch nog laat in Zwolle, waren de mensen nog niet gearriveerd. Wachten wachten wachten en ja hoor, daar kwamen ze. Hadden ze niet het juiste model voor Bram! Met moeite hem in zo’n te kleine Horse geperst. Bram vond het interessant, maar tja, daar sta je dan. Zij verwachten dat hij direct naar de gang zou hobbelen, ik hoopte dat hij een been zou optillen… Het laatste gebeurde. Hierop vroeg de Fysio, wat denk je??? Is het wat????
Tja, daarvoor ben ik daar, voor advies!!!!!!!!!!!
Als een speer naar huis om Joosje op te halen voor zwemles. Kids omgewisseld, Bram bij Lina, Joos bij mij in de auto en natuurlijk waren wij veel te laat in het zwembad.
Na de zwemles maar patat gehaald, vergeet ik een stoeprand te nemen en kieper zo de snackbar binnen op mijn snufferd. Broek kapot, knie kapot, telefoon aan gruzzels, geld over die vieze vloer……………auw!
Thuis mank, maar weer wat rustiger, zitten we patat te eten, breekt mijn kies af. De kies waar ik al 2 x een uur voor bij de tandarts had gezeten, Ggggrrrrrrr……..
Woensdag: Niets geplanded, alleen thee in de tuin bij een vriendinnetje, lina moest ’s middags naar de tandarts, maar met zo’n relaxte dag moest dat kunnen. Vraagt Lina bij het aankleden, kom eens kijken, Bram heeft gekke bloedspikkels op zijn onderbenen…………
Kijken, bus afbellen, kids naar school, WKZ bellen voor overleg. Er is niemand die me te woord kan staan en ik moet naar de huisarts die dan vervolgens wel contact op mag nemen met het WKZ ??????? die huisarts weet nauwelijks wie we zijn.
Deventerziekenhuis gebeld en die belt terug. Tja en dan maar wachten en inderdaad na een uur: we mochten komen om ½ 11. In de auto, op naar het DZ. Aldaar nog eindeloos gewacht en iets voor de andere kids geregeld, maar op een goed moment waren we toch aan de beurt.
Bekeken, bloed onderzoek, urine onderzoek (heb zelf gekatheteriseerd want dat mag de verpleging niet??) en op naar de röntgen. We hadden nog een scoliose foto op het verlanglijstje staan en omdat we toch moesten wachten op de uitslagen, dat ook maar even gedaan. Bij de röntgen waren ze ons even fijntjes vergeten dus pas om drie uur aan de beurt. Bram had inmiddels al 3 TC’s achter elkaar van de tl verlichting op de gang, dus die lag muis stil. Daar door kon ik meekijken met de foto’s en ik was niet blij met wat ik zag. Hij had een werkelijke ‘S’ in zijn rug terwijl hij met allemaal wiggen kaars recht lag………
Uitslagen leverde geen verklaring op dus onverrichter zake waren wij om 4 uur thuis. Als de spikkels blijven komen moeten we vrijdag terug komen. Kids werden gelukkig thuis gebracht, want Lina was naar de tandarts en dus vrij. WKZ nog wel even gesproken, bram in een koud bad om wat af te koelen, koken en de dag zat er op…..
Donderdag: Kids naar school en zelf achter Bram aan om het school feest te vieren in een plaatselijke speeltuin. Op het luchtkussen, schommelkuip en in de zandbak. Toen brak de donder en bliksem los en ben ik met Bram huis waards getogen om de anderen van school te halen en een rolstoel passing te doen. Lina was er gelukkig ook en die heeft Max weer naar school gebracht want het duurde allemaal wat langer. Gelukkig verder niet zo veel want inmiddels strompel ik nogal door die stomme val op mijn knie op dinsdag. Wel was ik zo snugger om bij het achteruitrijden op de oprit, Lina’s auto te schampen en dus te beschadigen… kon er ook nog wel even bij………
Vrijdag (en gelukkig bijna weekend): Nu was Lina er weer niet, maar gelukkig gewoon echt vrij en dus geen calamiteiten van haar kant. Wekker vroeg gezet om geen ge-stress te hebben bij het klaarmaken van de kids. Iedereen werkte mee en alles ging van een leien dakje.
En toen kwam die %$#@@%^**^&%%^bus van Bram niet opdagen……. Ik bellen, nou we zijn er in 10 minuten. De school opgebeld want Joos ging op schoolreisje, dat ze ietsje later zou komen en dat was geen probleem. Na 25 minuten kwam de bus en ik ben echt uit mijn plaat gegaan. Ik had in die tijd drie keer op en neer kunnen rijden om joosje te brengen. Toen de chauffeur het ook nog afschoof op andere ouders die te laat waren, werd ik echt gemeen, ben er niet trots op, maar ik had het zooooooooooo gehad.
Kids in de auto en snel naar school. Max in de klas en toen Joos… haar klasje was al weg. Als en speer in de auto, op naar de molen, het doel van de reis. Komen we daar, is er geen sterveling. Helemaal niemand. Ik begon enorm te twijfelen of we wel de juiste molen hadden, maar kon me ook geen andere molen bedenken…. Naar de molenaar en idd er kwam een klas maar die was eerst naar het ooievaarsdorp getogen. Ik moest ook nog naar die vervloekte tandarts voor mijn kapotte kies!!! Toen heb ik mijn kleine meisje, die haar eerste schoolreisje had bij een stokoude enge molenaar achter gelaten op een paaltje en ben huilend, nee eigenlijk brullend weg gereden……… O, ik voelde me zo naar en zo klein en zo slecht en ik wilde het de hele week echt zo goed doen…………….
De tandarts is nog gelukt, het spalkenspreekuur ook nog, zwemles ook nog (Bram heeft gewoon van 3 tot ½ 7 geslapen na een dikke TC) en zelfs de boodschappen voor het eerst deze week……….
Wat ben ik blij dat het nu weekend is, zo’n week wil ik nooit meer……………….
dinsdag 20 mei 2008
Stichting doe een wens is op bezoek geweest!!
Al weken hebben we het er over “wat zou Bram wensen als hij kon praten??”
Natuurlijk wensten de kinderen eerst dat Bram weer beter zou worden, zou kunnen praten, lopen en geen aanvallen meer zou hebben………..
Ik heb uit kunnen leggen dat Stichting doe een wens dat soort wensen niet kan vervullen, maar meer andere leuke dingen. Om ze op weg te helpen heb ik een bellenbuis als voorbeeld genoemd, nou toen gingen ze los:
Een schommel(kuip)
Een hele grote zitzak met bellenbuis zodat ze met Bram kunnen spelen en samen tv kijken
Een hele grote zandbak om samen kastelen te kunnen bouwen, maar wel een deksel anders plassen er poezen en beesten in (hihi)
Een hele grote trampoline want Bram vindt het leuk als we samen springen
Naar het dolfinarium en samen met Bram en de dolfijnen zwemmen (net als op de tv)
Een groot trillend kussen en van die slangetjes met lampjes er in (fiberglow)
Een ballenbak voor buiten, zonder ballen want die vindt Bram niet leuk
Een zwembad
Een hele water bellen muur zoals op de beurs voor op zijn nieuwe kamer
Een aquarium met van die felgekleurde vissen
Zo’n tril/druk schakelaar met van die kraaltjes er op en een muziekje zoals die van de speelotheek
En dan nog een heleboel wensen die misschien wat meer op hen en wat minder op Bram van toepassing zijn:
Een boomhut, Bram vindt het heel leuk om dan naar mij te kijken
Een rekstok, want hij vindt mijn kunstjes zo knap
Een hele grote pop, dan denkt Bram dat hij nog een zusje heeft en denkt dan huh, ik had er toch maar één josephine??
Een skelter met bijzitje en dan neem ik Bram mee uit rijden net als jij op de fiets Mam
Een heleboel auto’s en dan gaan we samen spelen
Een tent en dan kunnen we kamperen
Een vakantie naar Zwitserland om papa te bezoeken………
Een hele lijst, ik ben heel benieuwd wat de verassing wordt. Ik hoop niet dat barry Emons los gaat met allerlei speel materiaal waar Bram niets mee kan, dat zou ik eeuwig zonde van het geld vinden, maar we zullen zien, we laten ons verrassen!!!!!!!!
Natuurlijk wensten de kinderen eerst dat Bram weer beter zou worden, zou kunnen praten, lopen en geen aanvallen meer zou hebben………..
Ik heb uit kunnen leggen dat Stichting doe een wens dat soort wensen niet kan vervullen, maar meer andere leuke dingen. Om ze op weg te helpen heb ik een bellenbuis als voorbeeld genoemd, nou toen gingen ze los:
Een schommel(kuip)
Een hele grote zitzak met bellenbuis zodat ze met Bram kunnen spelen en samen tv kijken
Een hele grote zandbak om samen kastelen te kunnen bouwen, maar wel een deksel anders plassen er poezen en beesten in (hihi)
Een hele grote trampoline want Bram vindt het leuk als we samen springen
Naar het dolfinarium en samen met Bram en de dolfijnen zwemmen (net als op de tv)
Een groot trillend kussen en van die slangetjes met lampjes er in (fiberglow)
Een ballenbak voor buiten, zonder ballen want die vindt Bram niet leuk
Een zwembad
Een hele water bellen muur zoals op de beurs voor op zijn nieuwe kamer
Een aquarium met van die felgekleurde vissen
Zo’n tril/druk schakelaar met van die kraaltjes er op en een muziekje zoals die van de speelotheek
En dan nog een heleboel wensen die misschien wat meer op hen en wat minder op Bram van toepassing zijn:
Een boomhut, Bram vindt het heel leuk om dan naar mij te kijken
Een rekstok, want hij vindt mijn kunstjes zo knap
Een hele grote pop, dan denkt Bram dat hij nog een zusje heeft en denkt dan huh, ik had er toch maar één josephine??
Een skelter met bijzitje en dan neem ik Bram mee uit rijden net als jij op de fiets Mam
Een heleboel auto’s en dan gaan we samen spelen
Een tent en dan kunnen we kamperen
Een vakantie naar Zwitserland om papa te bezoeken………
Een hele lijst, ik ben heel benieuwd wat de verassing wordt. Ik hoop niet dat barry Emons los gaat met allerlei speel materiaal waar Bram niets mee kan, dat zou ik eeuwig zonde van het geld vinden, maar we zullen zien, we laten ons verrassen!!!!!!!!
zondag 11 mei 2008
Nog een hele week vakantie!! Wat een weertje, het is net of we ergens in Frankrijk zitten, zo lekker!! Maandag eindelijk naar de Prof in Utrecht geweest. We hebben een en ander door genomen en besloten dat we, terwijl we wachten op resultaten van de NVS, toch proberen wat een nieuw medicijn voor Bram doet. We gaan starten met Stiripentol! Ben erg benieuwd wat dat gaat brengen, de verhalen zijn heel verschillend, maar sommige erg positief, vooral voor de NCSE’s en de TC’s.
Woensdag kwam Maaike met haar meiden op bezoek. Het was erg gezellig. De kinderen hebben enorm gespeeld en daardoor konden wij lekker genieten van de zon en lekker kletsen. Het was net of we elkaar al jaren kennen, zelfs Pipi (de hond) voelde zich al helemaal thuis.
Bram heeft best redelijke dagen en erg beroerde dagen, maar het lijkt wel een beetje in evenwicht en hele beroerde dagen zitten er niet bij. Als je de heledag zou gaan wandelen, fietsen en zwemmen, zou je hem zo de dagen door kunnen slepen zonder echte grote problemen, maar o wee als je ook nog wat andere dingen om handen hebt of je aandacht eerlijk verdeeld.............
Maar hij geniet echt van het zwembadje en de schaduw onder de bomen. Wat wonen we hier toch ontzettend fijn!
Woensdag kwam Maaike met haar meiden op bezoek. Het was erg gezellig. De kinderen hebben enorm gespeeld en daardoor konden wij lekker genieten van de zon en lekker kletsen. Het was net of we elkaar al jaren kennen, zelfs Pipi (de hond) voelde zich al helemaal thuis.
Bram heeft best redelijke dagen en erg beroerde dagen, maar het lijkt wel een beetje in evenwicht en hele beroerde dagen zitten er niet bij. Als je de heledag zou gaan wandelen, fietsen en zwemmen, zou je hem zo de dagen door kunnen slepen zonder echte grote problemen, maar o wee als je ook nog wat andere dingen om handen hebt of je aandacht eerlijk verdeeld.............
Maar hij geniet echt van het zwembadje en de schaduw onder de bomen. Wat wonen we hier toch ontzettend fijn!
Abonneren op:
Reacties (Atom)