In de krant lees je vreselijke dingen die
mensen anderen aan doen. Met weerloze mensen zoals bv kinderen of ouderen snap
ik dat echt gewoon niet, maar met volwassenen geef ik toe, kan ik het me soms
zo goed voorstellen.
Agressie op je werk heet dat als je bij een
dienstverlener werkt. Ik denk dat die pubers in het callcenter of de dames
achter een of andere balie, dat soms ook wel van mij zullen denken.
Onder het mom van dienstverlenen wordt je bij
het bellen van een willekeurig 0900 nummer, eerst voor een paar centen aan de lijn gehouden
om een aantal onzinnige vragen te beantwoorden. Ik kom altijd uit op: "...voor overige vragen blijft u aan de lijn...." Altijd wordt je beloofd een ter zaken kundig persoon te spreken te
krijgen en na afloop van het gesprek een enquete, maar eerst wordt je in de wacht gezet met 4 (of meer) wachtenden voor je. Als je dan
eindelijk aan de beurt bent krijg je iemand aan de lijn die geen idee heeft
waar je het over hebt, maar geleerd heeft heel overtuigend iemand af te
wimpelen. Soms lukt het me om heel rustig te blijven, maar ook dan heb ik aan het einde van het gesprek een verhoogde hartslag, zweetdruppeltjes op mijn bovenlip en pijn in mijn buik. Ik vergeet de enquete af te wachten, hang op en smijt de telefoon over tafel. Ik snap wel waarom die enquĂȘtes altijd uitwijzen dat de gesprekken prima verlopen.......
Dienstverlenen in de zorg is een grote
industrie met een geheel eigen economie geworden. Een gezonde economie is het echter volgens mij niet, helaas en er staat ons heel wat te wachten. Er zijn niet alleen heel veel
mensen die zorg zullen moeten inleveren, er zijn ook heel veel mensen in de
zorg die hun baan zullen verliezen. Een nare situatie want mensen in het nauw
maken rare sprongen.
Laten we hopen dat al deze onzekerheid snel
ergens toe zal leiden. In ieder geval hoop ik persoonlijk van ganse harte dat
al die mensen aan beide kanten van de zorg, die zo overduidelijk slecht functioneren of de boel flessen en vooral met zich zelf
en hun hypotheek bezig zijn, heel resoluut aan de kant worden gezet. Dan kunnen we snel vernemen of de plannen die in Den
Haag achter de bureaus en middels rekenformules worden bedacht misschien hout
snijden want ik denk dat velen zich inmiddels voelen als de prooi van de kameleon krabspin in onze tuin, leeggezogen......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten