Met mijn moeder gaat het snel. Beangstigend is dat. Zo langzamerhand wegen de fijne dingen niet meer op tegen alle rottigheid.
Zoekend op het net vond ik dit gedichtje en het sprak mij aan.
-
-
verdriet
daar binnen in mij woont
een ander dan ik laat zien
misschien wordt ik
in de loop der tijd
uit mijn binnenste bevrijd
wikken en wegen houd mij tegen
die binnen in mij heeft verdriet
dat je niet ziet
ook ik nog niet
maar ik voel het wel
als ik je dit vertel
-
-
Lief mens, heel veel sterkte !!
BeantwoordenVerwijderenDikke kus, celle
Twee sterke vrouwen op het moeilijkste punt in hun leven. Loslaten is nu nog de enige mogelijkheid, wat zal dat zwaar vallen.
BeantwoordenVerwijderenIk zal er voor jullie zijn....