 |
| #facingfacts |
In de afgelopen 19 jaar zijn wij samen precies 1 keer weggeweest en wel 3 dagen! Dat was ook in Lech. Het was heerlijk en het leek haast of we een hele week weg waren, dat herinner ik me nog.
Een relatie goed houden is hard werken, ik denk dat iedereen die samenwoont en zeker als je kinderen hebt, dat herkent. Om je relatie goed te houden als je een kind krijgt wat zo'n grote stempel op je gezin drukt is geluk hebben, maar ook elkaar respecteren en accepteren zoals we zijn, tijd nemen en krijgen om je aan te kunnen passen aan de nieuwe situatie en ruimte krijgen zodat ieder zijn eigen weg kan vinden met al dit verdriet, want je dromen vallen in duigen en die moet je aangepast weer inklaar zien te knutselen.
De keer dat wij samen weg gingen was mijn moeder de oppas voor onze 'gezonde' kinderen en logeerde Bram bij een ontzettend lief oppas gezin. Mijn moeder werd helaas ziek en oppassen is hierna niet meer mogelijk geweest. Ze is tot ieders verdriet veel te jong is overleden.
In de periode dat Bram niet thuis woonde was het iets makkelijker om weg te gaan, maar nu hij weer thuis woont is dat echt nog veel ingewikkelder geworden dan we dachten. Logeerplekken voor grote kerels zijn nauwelijks te vinden en als die kerel dan ook nog zoveel zorg en aandacht nodig heeft, is het echt heel erg ingewikkeld zo blijkt. Ik had twee plekken gevonden, maar eentje was niet geschikt voor hem (voor niemand eigenlijk) en de andere plek was een stuk beter kwa zorg, maar het beschikbare kamertje en het bed waren zo klein dat Bram er niet inpaste en daarmee strandde onze zoektocht tot nu toe.
We zoeken verder en hopen toch een plek te vinden zodat we in eerste instantie samen met de andere kinderen een keertje weg kunnen in plaats van om de beurt twee aan twee en wie weet, misschien dat we ook nog eens een keertje samen weg gaan. Dat zal wennen zijn...
#NEAM17
